Banner-wiki.png

Monique overdenkingen

Uit Dharma-Lotus
Ga naar: navigatie, zoeken


Experimentje

Als ik in het bos loop dwaal ik meestal een beetje rond. Nu had ik met mezelf afgesproken dat ik de afgelopen tijd eens zou proberen steeds dezelfde route te lopen…..gewoon om dat eens te doen en te gaan ervaren hoe dat was, en te voelen wat de verschillen zijn. Wat ik vooral gemerkt heb ik dat ik de hele tijd bezig was met de weg….wilde natuurlijk wel goed lopen….buiten dat ging ik ook het bos minder goed zien. Geen tijd om goed om me heen te kijken. Maar vooral dat ik inspiratieloos bleef….normaal zie ik van alles om me heen en geniet daar intens van…..maar ik zag het nu niet. Leuke bijkomstigheid was dat zelfs de hond zich ging vervelen op dat zelfde stukje bos. Ook hij verloor de interesse en ging kattenkwaad uithalen. Maar dat zette me wel aan het denken. Hoe vaak laten wij ons leiden (of moet ik lijden zeggen) door opgelegde gewoontes, regels van andere…..maar ook regels die we onszelf hebben gegeven….gewoon omdat we denken dat dit goed is om te doen. Hoe vaak laten we dat niet voorgaan op een soort van zelf onderzoek, of die regels nog wel bij ons passen. Of die regels niet ouderwets en achterhaald zijn. Waarom gaan we het experiment met onszelf niet aan…..en doen we eens iets anders dan we gewent zijn…..gewoon iets kleins zoals ga eens naar een andere winkel voor je inkopen…....kijk eens naar jezelf als je in een nieuwe winkel loopt, hoe onrustig dat kan zijn omdat je het opeens niet meer weet. In de war bent omdat je vertrouwde producten niet kan vinden. Maar ook hoe anders je opeens kijkt naar de producten. Misschien met interesse en nieuwsgierigheid en de wil iets anders te proberen…. En dan gaat het niet over betere of slechtere producten maar puur om eens wat anders te eten, even uit dat cirkeltje van gewoontes….maak jezelf niet klein door steeds in hetzelfde cirkeltje te blijven lopen...er is zoveel moois om je heen om te ontdekken…….


De wind

Onscherp.jpg

Monique.jpg

Monique; Oosterhout

Massage/sessie aanbod
Overzicht
Tantra sessie
Tantra massage
Duo yoga
Duo meditatie
Massage-de-luxe
4 handen en duo massage
Tantra dag
Nacht van de tantra
Sweda massage
Coaching aanbod
Swedana
Intimiteit coaching
Cursus aanbod
Tantra-kring voor vrouwen
Mijn overdenkingen
Mijn overdenkingen
Algemene informatie
Dharma-Lotus Oosterhout
Kalender, boek je massage
Prijzen
Contact
inschrijfformulier
contact
Boeken.png
Tekening1.jpg
Tekening1.jpg

Overige vestigingen Dharma-Lotus

Breda
Oosterhout
Arnhem en Wolfheze
Veldhoven
Loon op Zand
ons retraitecentrum in Frankrijk
No-sex.JPG

Ik hou van de wind, het geeft me een gevoel van vrijheid, het maakt mijn hoofd leeg, alsof alles met de wind mee mag waaien. Zo ook vandaag genoot ik van de wind in het bos. De wind liet me echter vandaag ook wat anders zien. Ik wilde een close up maken van een takje heide. Dat ging dus anders dan ik gedacht had. Er zat gewoon te veel beweging in het takje dat ik wilde fotograferen…...ik voelde dat het me ergerde en hoorde mezelf zeggen: ”stomme wind”!!!

Terwijl dit toch dezelfde wind is die ik eerst zo heerlijk vond, is nu opeens stom en vervelend. Het gaat dus niet over de wind, maar over wat de wind met mij en mijn gemoedsrust doet. Er moet dus iets in mij zitten waardoor ik de wind de ene keer erg fijn vindt en de andere keer dus juist helemaal niet. het zijn dus niet de dingen van buitenaf die invloed hebben op mij, maar dat wat die dingen met mij en mijn gemoed doen….Dat betekent dus ook dat ik niet meer “de ander”, of de situatie, de schuld kan geven als ik iets voel of ervaar. Zowel in het fijne als niet fijne stuk. Een overdenking waard…..vind je niet?

Angst

Toen ik vanochtend mezelf aan het klaarmaken was voor een heerlijke boswandeling kwam er een stemmetje naar boven…..is het wel verstandig om nu met die regen en wind in het bos te gaan wandelen? Is dat niet gevaarlijk….er kan vanalles gebeuren….een boom die omwaait….afknappende takken die me zomaar kunnen raken? Klopt helemaal hoorde ik mezelf zeggen…….maar hoe groot is het risico als ik in de auto stap. Het verkeersnieuws liet weten dat er door ongevallen files waren op diverse wegen rondom Breda…...en toch stap ik zonder enige twijfel in mijn auto en rij daarheen waar ik wil. Dat risico is misschien wel vele mate groter dan de kans om iets op mijn hoofd te krijgen in het bos….. Hoe groot risico's zijn kan je bepalen door voldoende info te verzamelen vanuit diverse bronnen. Of je die risico's wil lopen bepaal je uiteindelijk altijd zelf…. Je laten adviseren vanuit angst is geen goede bron. Ik heb een heerlijke wandeling gemaakt, met de wind die me fris maakt en de regen die me koelte gaf…….

Foto’s....

Paddestoel8.jpg


Wederom was ik vandaag in het bos…...de kleuren zijn aan het veranderen…. Het bos maakt zich klaar voor de komende winter. Paddenstoelen zie je overal door het bos….Van hele kleurrijke naar, door hun schutkleur, bijna onvindbaar, voor de langslopende mensen.

Als ik al dat moois zie heb ik altijd de neiging om mijn mobiel te pakken en al dat moois vast te leggen. Vanmiddag borrelde de vraag omhoog waarom dat eigenlijk was. Waarom wil ik al dat moois vastleggen? Vanwaar die drang tot actie?

Natuurlijk omdat ik graag wil delen….Als ik foto’s maak kan dat. Hoewel ik ook wel weet dat wat ik in dat moment gezien/gevoeld heb nooit echt meer kan delen via die gemaakte foto.  Wil ik dat moois wat ik zie vastleggen, zodat het niet verloren gaat? Onzin natuurlijk want ik weet maar al te goed dat het niet blijft zoals het is. Of is het omdat ik wat wil doen met de “opwinding”, energie van dat moment, die ik van binnen voel opborrelen door het zien van al dat moois. De drang tot handelen, "iets doen" terwijl ik ook alleen had kunnen genieten van het moment en gevoel zoals het was…..

Het bos

Ik loop al een tijdje bijna elke ochtend in het bos met de hond. Gewoon omdat het een heerlijk begin van de dag is, en de hond vind het geweldig Elke keer als ik na de wandeling thuis kom voel ik me lekkerder, meer klaar voor de dag.

Elke wandeling geeft me wel weer iets om over na te denken….of ik elk geval iets opmerkelijks. Ik ben het bos steeds meer gaan zien als leerschool. Steeds beter bewust zijn van wat ik nou eigenlijk zie en meemaak in dat bos. De overeenkomsten zien met het dagelijks leven.

De paden die ik kies, het brede pad duidelijk te zien en al door vele voor mij gelopen…..of juist het smalle pad waar ik niet ver vooruit kan kijken en waar ik opstakels tegenkom? Of het pad uitgestippeld door een ander…..

Waarom kies ik soms voor het een… soms voor het ander….en soms voor beide. Waarom ploeteren door het mulle zand, terwijl ik er ook omheen kan lopen?

De zomer die langzaam overgaat naar de herfst, de bladeren die geel worden en gaan vallen. Naast de dode spar een nieuwe klein beukenboompje….het een dat overgaat in het ander. Waarom is dit zo makkelijk te accepteren….terwijl b.v. een kind die uit huis gaat omdat hij een nieuwe fase van zijn leven ingaat, vaak verdriet geeft…… is dit wel zo anders dan de overgangen van de seizoenen……

Ik kan wandelen met mijn hoofd in de lucht….even weg van de realiteit, wegdromen in mijn eigen fantasietjes…… zodat ik dus weinig meekrijg van wat er nou werkelijk voor me gebeurd….met alle gevolgen van dien… Of met mijn hoofd strak op de grond. ik weet zeker dat ik niet struikel en kijk steeds maar een stapje vooruit. Maar ik verstop me voor de buitenwereld en hoop dat ik niemand tegenkom. Of ik kan gewoon recht vooruit kijken…..zodat ik dus zowel de grond de lucht en het bos om me heen goed kan zien…

Wanneer kies ik voor welke optie?

Niet dat ik gelijk op zoek ga naar antwoorden….die komen meestal vanzelf wel als ik door het bos loop. Het zien van dit soort vraagstukken geeft inzicht in hoe ik me op dat moment voel.

Dat stukje bewust zijn is het begin naar een meer duidelijkheid, beter weten waarom je de dingen doet zoals je ze doet… de onzin inzien van sommige dingen die je maar eindeloos blijft herhalen zonder dat je ook maar enig idee hebt waarom je het nog doet……

Als je weet waar de splinter zit kan je hem eruit halen…..en zeker weten dat je dan een stuk prettiger kan wandelen.